این روزا....

خسته از یه مسیر حدودا پنج ساله...

بگم یه هدف بهتره....

بالاخره تموم شد:)

با وجود تمام موانعی که هنوزم جلو رومه اما قرار نیست این جا توقف کنم...

پ. نوشت: با خودم میگفتم چطور یکی میتونه شب تا صبح یسره انلاین باشه... لعنت به این همستر... چه فکرا که تو سرم میومد و میرفت

اونروز به معنی واقعی کلمه داشت جونم در میومد و کاری از دستم برنمیومد، انقدر که حرص خوردم.....

نهایتا با یه اتفاق عجیب دلم آروم گرفت... بهش گفتم بازم ممنونم ازت...:(

پ. نوشت دو: دلم خونِ.. خون...

اللهم اشف کل مریض...